Niet bang zijn

Zolang ik me kan herinneren wil ik altijd alles zelf, zonder hulp van wie dan ook, tot een perfect einde brengen. Ik wil niet afhankelijk zijn van wie of wat dan ook. Daar staat tegenover dat ik al mijn leven lang lijd aan faalangst. Je hoeft geen psycholoog te zijn om te concluderen dat deze twee kanten in mij elkaar op z’n minst in stand houden.

Ach, denken jullie, wat houdt dat nou in, faalangst, iedereen is wel eens zenuwachtig over een proefwerk, een tentamen of examen. Bij mij nam die onzekerheid helaas extreme vormen aan.

Zo herinner ik mij in het examen jaar VWO een schoolonderzoek (een soort proefwerk, maar dan als onderdeel van je eindexamen) economie, waarvan ik zo zeker wist dat ik het er heel slecht van af had gebracht en ik er een dikke onvoldoende voor zou krijgen, dat ik huilend thuis kwam. Het uiteindelijke cijfer bleek een 9 te zijn.

Tijdens mijn studie Nederlandse Taal- en Letterkunde wist ik zeker met een hele dikke onvoldoende gezakt te zijn voor het tentamen  Transformationeel-Generatieve Grammatica, (Ja, inderdaad, hoe verzint iemand zo’n term! Ze hebben het vak gelukkig in ieder geval op de UVA afgeschaft)  bleek ik daar een 10- voor te hebben. Waar die min voor stond heb ik nooit begrepen.

Deze extreme verminking door mijzelf van mijzelf is misschien vergelijkbaar met wat meisjes hebben die aan Anorexia Nervosa lijden. Zij zien, in werkelijkheid graatmager, in de spiegel een monsterlijk dik wezen. Zo kon ik mijzelf steeds dieper het werkelijk falen in doen belanden.

Niet alleen ben ik altijd bang geweest iets niet te kunnen, ik zie het ook nog eens als een kwestie van persoonlijk falen, hulp nodig te hebben bij wat ik doe. Als het om schrijven gaat leef ik ook nog eens al zesendertig jaar samen met een romanschrijver geen enkele hulp nodig heeft. Dat was voor mij jarenlang het beeld van wat een schrijver vermag.

Gelukkig heb ik nu een redacteur die mij een reëel beeld van het schrijf proces weet te schetsen en wat voor bijna alle schrijvers geldt. Dit is wat hij mij gisteren (let op, op zondag, dus geen officiële werkdag)e-mailde:

‘Niet bang zijn voor wat je schrijft. Elke stap, hoe wankel ook, is nodig om het doel te bereiken.’

 

Advertenties

5 gedachtes over “Niet bang zijn

  1. Mirjam je schrijft”ik ben altijd bang geweest iets niet te kunnen”. Vraag je dan eens af ” zou ik chirurg kunnen zijn of minister of balletdanseres “. Naar alle waarschijnlijkheid zul je die vraag met nee kunnen beantwoorden. Leg je daar bij neer dat je niet alles kunt. Concentreer je op de dingen waar je goed in bent. Adri is een topper als het om schrijven van romans gaat. Heeft hij last van faalangst?? Denkelijk niet omreden dat hij alleen doet waar hij goed in is. Als je hem vraagt ga eens balletdansen zal hij gaan lachen omdat hij weet dat hij dat niet kan. Doet hij het toch krijgt hij faalangst. Dus mijn advies doe alleen waar je goed in bent en dat is o.a de Nederlandse taal en een boek schrijven. Je faalangst zal verdwijnen……! Vrgr Joop

    Like

    1. Dag Joop, dank voor je aardige en stimulerende reactie. Klopt helemaal wat je zegt. Ik heb eindelijk de plek gevonden die bij mij hoort: schrijven. Grappig dat je ook de Nederlandse taal aanhaalt. Ik ben namelijk vreselijk slecht in andere talen, zelfs het Engels en dat komt voornamelijk ook omdat ik nooit – en daar heb je die faalangst weer – andere talen durfde te praten en dan leer je het ook niet.
      Ik ga dus maar door op dit ingeslagen pad.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s