Tygo, Tasha & Tonio

Rechtstreeks over Tonio schrijven in mijn blog begin ik als te vrijblijvend te ervaren. Wat ontbreekt is structuur. Een verhalenbundel heeft structuur,  romans hebben dat in nog hogere mate. Adri heeft niet voor niets een roman aan onze zoon gewijd; een autobiografisch verhaal, maar volgens de wetten van de romankunst geschreven. Dat heb je als ‘gewone’ lezer misschien niet door, maar het stevige ‘geraamte’ waar omheen het requiem gebouwd is, is wel één van de redenen waarom zóveel mensen zich vol overgave aan Tonio gelaafd hebben.

Een tijd geleden gingen mijn gedachten naar alle foto’s die Tonio vanaf twee weken na de geboorte van zijn Noorse Boskatten heeft gemaakt. Niet zomaar schitterende portretten. Het zijn foto’s die een verhaal vertellen:  verhalen, die Tonio hun met zijn camera ontlokt had. Verhalen, precies dát was het magische woord dat alles in gang zette. Als ik me nu eens zou inleven in Tonio en zou proberen om zíjn verhalen uit de portretten, de beeltenissen, de  momentopnamen, te destilleren. Daarmee zou ik Tonio over de dood heen een stem kunnen geven. Precies dat idee had Adri gedreven tot het schrijven van Tonio, Dit zou mijn uitwerking van hetzelfde idee zijn, maar dan eentje die beter past bij mij in combinatie met Tonio. Wij waren en ik ben nog steeds katten gek.

Advertenties

5 gedachtes over “Tygo, Tasha & Tonio

  1. Eerlijk gezegd denk ik dat het niet zo veel uitmaakt hoe je je verdriet of het in leven houden van een dode zoon vormt. Ik schreef een boekje over Lucas casimir, 2 jaar dood door zelfmoord en laat hem daarin zelfs briefjes naar zijn vader schrijven. Het werkt en het helpt, al is het maar voor eventjes.
    hartelijke groeten van Frits Marnix Woudstra

    Like

    1. Beste Frits Marnix,

      Allereerst: vreselijk wat je zoon (en daarmee jou) is overkomen. Ik gebruik expres het woord ‘overkomen’, want ik denk dat de meeste zelfdodingen geen uiting van de wil zijn, maar het gevolg van onmacht het in deze wereld te redden, door wat voor een omstandigheden dan ook.

      Natuurlijk maakt het niet uit hoe je je kind ‘in leven’ houdt, maar als je, zoals ik, dag in dag uit bezig bent om de chaos in een structuur van woorden, zinnen, hoofdstukken, een hele roman te vangen, dan wil je dat het liefst op die manier doen.

      Hartelijks,

      Mirjam

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s