Over ‘De stalkster’

Het ging goed vandaag, me onderdompelen in mijn roman. Wel erger ik me er telkens weer aan dat ik niet meer op een dag doe dan ik doe. Eigenlijk zou ik mijn boek aan het eind van de dag af willen hebben. Met dat streven ga ik iedere ochtend zitten, mezelf natuurlijk volslagen voor de gek houdend. Toch is mijn uitgangspunt niet nutteloos, maar werkt het juist veel eerder productiviteit in de hand. Dat onvervulbare verlangen veroorzaakt een onrustig soort haast in me, het gevoel opgezweept te worden, niet door een ander, maar door de machinerie in mijzelf.

Daarnaast is er ook een andere kant van me aanwezig en dat is de kritische Mirjam in mij. Een zin, een alinea, een passage of een hele pagina in één keer schrijven, waarbij inhoudelijk ongeveer komt te staan zoals ik het voor ogen had, dat lukt wel. Als ik de woorden daarna overlees, zie ik dat het beter kan. Ik breng veranderingen aan en laat mijn ogen nog eens secuur over de tekst gaan in de veronderstelling dat hij mooier is geworden.

Vanaf dat moment treedt er een raar soort mechanisme in werking. De veranderingen zijn ook meestal echt verbeteringen. Maar, door die verbeteringen is ook de tekst er rondom heen veranderd, of eigenlijk: de tekst in z’n geheel is een nieuwe tekst geworden: compositorisch én inhoudelijk. Wanneer ik deze verbeterde tekst overlees, kom ik tot de ontdekking dat zich nieuwe te verfraaien elementen hebben aangediend. Het hele proces herhaalt zich. Ik sla aan het bijwerken, lees de tekst nog eens over om tot de ontdekking te komen dat wat ik heb geschreven nog steeds meer te perfectioneren is.

Deze herhaling van zetten klinkt voor een buitenstaander misschien moedeloos makend, maar is het juist niet. Al die verbeteringen en veranderingen zorgen er namelijk óók voor dat ik dieper komt te zitten in en met mijn verhaal. Ik word gedwongen om over steeds kleinere oneffenheden na te denken: het woordje ‘er’, wat betekent dat eigenlijk? Eén woord veranderen en de hele alinea kan ontwricht raken, óf juist omhoog getild worden.

Fictie schrijven is hard werken, maar heeft ook een heel magische connotatie.

Advertenties

Een gedachte over “Over ‘De stalkster’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s