T & T

Tygo & Tasha als Yin en Yang
Tygo & Tasha als Yin en Yang

Tonio heeft tientallen foto’s gemaakt van Tygo & Tasha, onze Noorse boskatten. Hij was ook degene die perse katten van dat ras wilde hebben. Daarom publiceer ik hier en daar foto’s van T & T, zoals deze hierboven,(je moet op T & T klikken en dan verschijnt de foto) een van de meest dierbare, waarin ze in een heel klein rond broodmandje liggen als Yin & Yang. Het was op hun eerste dag bij ons thuis. Hele kleine beestjes waren het nog, maar erg hecht als broer en zus en nog steeds, al passen ze allang niet meer in het mandje. Toen Tygo zeker vijf keer de omvang van het mandje had, probeerde hij nog steeds of hij erin kon liggen. (Tasha is iets slimmer) Het resultaat was Tygo, die als een moeder op haar nest met eieren zit te broeden,  over het mandje heen lag.

Regelmatig overvalt me de het dubbele gevoel: ik hou vreselijk veel van T & T, maar tegelijkertijd is het onverteerbaar dat ik ze samen met Tonio heb uitgezocht, ze samen met hem naar ons huis heb gehaald, we samen voor ze hebben gezorgd, en dat zij er nog wel zijn en Tonio niet. Vooral met Tygo heb ik dat heel sterk, omdat Tonio en Tygo (ja, ook T & T) een hele sterke en aparte band met elkaar hadden. Zo wilde Tygo alleen door Tonio opgepakt worden en op schoot gezet, waar hij dan ook rustig en snorrend van tevredenheid bleef liggen.

Tijdens het schrijven aan mijn roman kan ik Tonio even opzij zetten om me over te te geven aan een geheel  verzonnen verhaal, maar zodra ik het bestand daarvan op mijn computer afsluit, is hij daar weer. Vandaar dat mijn blogs vaak over Tonio gaan. Tonio is er altijd, maar in de ene situatie meer dan in de andere. Dat zal wel altijd zo blijven.

Van Paula van der Oest, die Tonio (het boek) gaat verfilmen, kreeg ik de vraag voorgelegd of ik wist van welke muziek Tonio hield, bijvoorbeeld als hij naar Club Trouw ging (zo ook de laatste nacht toen hij op weg naar huis verongelukte). Ik heb toen een paar van zijn vrienden deze vraag doorgemaild en kreeg van Joeri een mailtje waarin een link stond naar de muziekbibliotheek die Tonio op internet had aangemaakt, ook onder de naam Elitedead, net als zijn foto’s. Het gaf me een enorme klap op mijn hart, waarop pijn volgde, psychisch, maar ook lijfelijk, niet alleen omdat ik geconfronteerd werd met weer zo’n groot persoonlijk iets als de muzieksmaak van Tonio, maar ook het idee dat dit al die jaren na zijn dood al op internet te beluisteren was. Joeri stuurde er zelfs nog een link achteraan met nog meer muziek. Net als bij die nieuw ontdekte foto’s ben ik heel blij met deze schat aan muziek waar Tonio in doorklinkt, of ik nu wel of niet van zijn smaak hou. Maar…, ja daar is hij weer, maar, het zorgt ook weer voor extra veel pijn en de rest van het rijtje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s