Tonio en Nine Eleven

Ik kom er niet meer onderuit. Na gisterenavond móét ik nu wel de gebeurtenis vertellen rondom Nine Eleven en Tonio. Die middag was hij, zoals wel vaker, de stad in gegaan om in de Games Workshop aan het Rokin te gaan schilderen aan zijn Warhammer spel. Het was altijd zo, dat hij, na daar uren te hebben doorgebracht, nooit zonder een nieuw pakket gekocht te hebben de deur uit ging. Een hele slimme zet van die Games Workshop: zo’n winkel en werkruimte ineen.

Bij Warhammer draait alles om een fantasywereld, die enigszins te vergelijken is met middeleeuws Europa (kastelen, ridders, beperkte technologie), aangevuld met magie en niet-menselijke intelligente rassen: Elfen, Dwergen, Ondoden, Chaos (Demonen), Skaven (Ratachtigen), Reptielmannen (Lizardmen) e.d. De wereld van Warhammer vindt zijn oorsprong in onder andere de verhalen van fantasy-schrijvers J.R.R. Tolkien (In de Ban van de Ring, De Hobbit) en Michael Moorcock (Elric of Melnibone).Naast de fantasy-versie bestaan er andere varianten, zoals Warhammer 40.000 (sciencefiction setting) of Warhammer Historical (met als verschillende settings onder andere de Oudheid, Middeleeuwen, Engelse Burgeroorlog, Old West).

Het schilderen van al die miniatuur slagvelden met alles erop en eraan was een ongelooflijk priegelwerk waar Tonio erg veel plezier aan ontleende. Spelen betekende bij Tonio van kleins af aan: bouwen, creëren, ontwikkelen.

Goed, de middag van Nine Eleven zag ik Tonio in gedachte daar heerlijk bezig zijn met gelijkgestemden waar hij ook na sluitingstijd nog zou blijven. Adri en ik volgden ondertussen al het nieuws  op de televisie. Het was al tegen zessen, toen ik ineens in paniek raakte. Wat er door me heen ging? Dat een Palestijn de Games Workshop zou binnenvallen en Tonio zou ontvoeren omdat hij joods was. Een volslagen achterlijk idee, temeer, omdat ik tot dan toe nooit, maar dan ook nooit bezig was geweest met Tonio’s joods zijn en al helemaal niet met antisemitisme, laat staan gevaar vanuit Islamitisch, Arabische hoek.

Ik ben direct naar de stad gegaan. Ik moest Tonio thuis hebben, ik dacht ook aan de mogelijkheid van een Derde Wereldoorlog. Bij de zaak aangekomen, die was al gesloten – het was na zes uur – moest ik veel moeite doen om de aandacht van het personeel te trekken. Eenmaal binnen legde ik Tonio uit waarom ik hem thuis wilde hebben. Hij vond het natuurlijk onzin, maar ging toch braaf met zijn moeder mee naar huis.

Waarom ik dit wilde vertellen? Om verschillende redenen. Het toonde mij hoe aanwezig mijn moederinstinct was, terwijl ik me daar, bij het tot dan toe klaarblijkelijk ontbreken aan ernstige zaken, nooit van bewust was geweest. Het betekent tegelijkertijd dat nu Tonio er niet meer is, ik me ook totaal niet meer druk maak om dreigingen vanuit de wereld. Natuurlijk, ik vind het vreselijk wat de mensen elkaar allemaal aandoen, maar ik zelf zit mijn tijd wel uit wat dat betreft. Ik heb Adri, een zus een zwager, een schoonzus en een neefje, en ik wil dat zij het goed hebben, maar voor de toekomst?

Ik ben meer ten zeerste van bewust dat dit een heel egocentrische stellingname is. Het spijt me, maar ik kan niet anders. Ik ben iedere dag verwikkeld in een ander gevecht.

Waarom ik het verhaal rondom Tonio ook vertel: Bij die jongen van gisterenavond, die Tarik Z., moest ik  aan Tonio denken: Tonio zoals toen hij ook negentien was en hij er ook net zo fraai uit kon zien als hij goed in het pak zat: mooi maar kwetsbaar. En het klinkt waarschijnlijk bizar, maar wat ik gisterenavond zag was ook een hele kwetsbare jongen van negentien, iemand die zich bedreigd voelt en zeker geen terrorist. Ik hoop dat ze bij de straf die hij opgelegd zal krijgen, ze niet alle ellende van de afgelopen tijd in de wereld zullen laten meewegen.

En natuurlijk is het vreselijk voor de mensen die er gisteren bij waren, vooral de beveiligers. Dit zullen ze de rest van hun leven met zich meedragen. Ik wens ze heel veel sterkte.

Advertenties

5 gedachtes over “Tonio en Nine Eleven

  1. Mooi en gevoelig verhaal van je .dank voor het delen.

    Ik had ook die gedachte… Wat een gevoelige kwetsbare jongen die in de war is en misschien wel gek is geworden van ons knotsgekke en enge wereld. Liefs Joanne

    Like

    1. Helemaal mee eens, een kwetsbare jongen, intelligent maar in de war. Hoop ook zo, dat dit niet zijn leven gaat tekenen. Wijsheid en geen hysterie moet hier de boventoon gaan voeren. Er zullen nog meer mensen zijn, die in de war raken van deze wereld en het herhalen in de media van ellende en catastrofen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s