Het Cheider

Afgelopen vrijdag las ik dat was besloten de joods orthodoxe school, het Cheider, die dag dicht te houden nadat Binyomin Jacobs, vicevoorzitter van Cheider en opperrabbijn, donderdagnacht wakker was gebeld door een collega: ‘Ik kreeg te horen dat joodse scholen in België de volgende dag dichtbleven. Ik moest op dat moment beslissen of we open zouden gaan.” Op dat moment was er weinig informatie. “Waren er aanwijzingen voor een aanslag? Kwam het advies van de politie? We wisten het niet. Maar bij gevaar moet je niet oversteken, zeg ik altijd.” Er was er geen directe aanleiding om de school te sluiten. Jacobs deed dit uit twijfel, “gebaseerd op emotie, niet op ratio.”

Het Cheider, de joods-orthodoxe school, in Amsterdam Buitenveldert gevestigd, op een steenworp afstand van Beth Shalom, het joodse verzorgingstehuis waar mijn vader de laatste tweeënhalf jaar van zijn leven heeft doorgebracht, maar ook de plek waar mijn vader voordat hij er woonde gedurende een aantal jaren ’s avonds at en ik hem met de auto bracht en ophaalde, wat voor Tonio weer aanleiding was om er zijn opdracht uit te voeren die noodzakelijk was om al dan niet toegelaten te worden op de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, afdeling fotografie. ‘De eetclub’ was de titel (niet te verwarren met de thriller van Saskia Noort) van de serie foto’s van etende oude joodse mensen. Gezien het zo overduidelijk niet seksie onderwerp – oude mensen – een bijzondere keuze voor een jongen van negentien. Dat vonden ze op de Academie blijkbaar ook: hij werd op basis van die foto documentaire aangenomen.

Maar het Cheider is ook de joods orthodoxe school in Polen waar mijn vader vanaf zijn derde jaar op heeft gezeten en er verantwoordelijk voor was dat hij nooit heeft kunnen spelen, nooit kind heeft kunnen zijn. Dat is voor de rest van zijn hele leven, tot aan zijn dood op honderd en eenjarige leeftijd een trauma geweest. Hij vertelde weinig, mijn vader, over zijn verleden, maar het gegeven dat hij nooit heeft mogen spelen, nooit kind heeft mogen zijn, kwam er met zekere regelmaat op zeer verbitterde toon uit. Soms denk ik wel eens dat deze periode in zijn leven een grotere beschadiging van zijn ziel heeft veroorzaakt dan de Tweede Wereldoorlog met de dood van zijn ouders en zijn drie zussen.

Ik ga proberen de foto’s van die Tonio gemaakt heeft op mijn blog te zetten. Dat wordt enig gepuzzel en waarschijnlijk zal ik de hulp moeten inroepen van Linda, die bij De Geus het digitale genie is. Wordt dus vervolgd.

Advertenties

Een gedachte over “Het Cheider

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s