Slavenarbeid

Leuk hoor, begin je eindelijk met schrijven aan je roman, vertrekt je redacteur doodleuk naar Florida. Grapje, Ad is naar het huwelijk van zijn oudste zoon die daar woont. Het is hem van harte gegund. (Hoor je dat Ad, het is je van harte gegund!) Zelden iemand meegemaakt die zo hard en met zoveel plezier werkt. Ik zal ervoor zorgen dat hij bij terugkomst in ieder geval wat mij betreft meteen aan de slag kan.

Het zal voor degenen die dit blog volgen wel duidelijk zijn dat ik lang niet alles over het schrijfproces kan delen met jullie. Dat heeft met de inhoud te maken, waar ik niet veel over kwijt wil en kan. Ook moet ik voorzichtig zijn met het uiten van bijvoorbeeld twijfels. Het zou tegen me gebruikt kunnen worden. Maar om nu net te doen alsof schrijven alleen maar een groot feest is, lijkt me ook niet wenselijk, want niet realistisch.

Allereerst is er de duur van het schrijven aan een boek. Je bent zo twee, drie jaar verder, voordat er weer een boek klaar is om gepubliceerd te worden. In die tussentijd moet je de discipline kunnen opbrengen om iedere dag maar weer achter je bureau te kruipen en uren in je eentje aan iets te werken dat, hoe je het niet ook went of keert, helemaal uit jezelf moet komen. En dan valt het hele gedoe over of iets nou al dan niet autobiografisch is helemaal weg. Sterker, ik ben er heel erg voor om die hele discussie als niet interessant en dus als afgeschreven te beschouwen. Een verhaal is altijd autobiografisch en tegelijkertijd ook altijd niet autobiografisch.

Al is het hele verhaal van a tot z uit ‘het leven gegrepen’, alleen al de selectie die je maakt, de manier hoe alles ingebed ligt in de compositie, de stijl die je gebruikt en zo zijn er nog talloze andere argumenten te geven, alleen door al die zaken is een verhaal al niet meer autobiografisch. Omgekeerd geldt eigenlijk hetzelfde: al is alles van a tot z verzonnen, alleen al hoe jij daar met de verschillende middelen en wetten een verhaal van maakt, maakt het verhaal autobiografisch, want alleen door jou en geen ander zo volbracht.

Nog even terug naar dat bureau waar je iedere dag achter gaat zitten. Omdat autobiografisch versus niet-autobiografisch eigenlijk kul is, vergt het werken aan ieder verhaal ook evenveel energie en concentratie.

Veel uitgeverijen zijn bezig minder schrijvers in hun fonds op te nemen. (Ja, ja, de crisis) Misschien helpt deze a-romantische visie op het schrijven, want bedenkt een ieder zich eerst tien keer voordat hij of zij aan het romanticeren ( in dit geval nadrukkelijk op te vatten als: romanschrijven) gaat.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s