Mijn eerste pagina

Gisteren de eerste pagina van mijn nieuwe roman geschreven. Wat een ander gevoel dan toen ik aan Verloren mensen bezig was en dan heb ik het niet over de periode na de dood van Tonio. Dat verschil is evident. Ik denk niet dat ik dat iemand hoef duidelijk te maken. Nee, het gaat me om de periode voor de dood van mijn zoon. Toen wist ik nog niet dat ik een uitgeverij achter me had staan die in mij geloofde, althans niet op de manier waarop ik nu weet wat dat betekent. Ik had toen een contract, dus op de een of andere manier moest er vertrouwen zijn in mijn capaciteiten bij degenen die mij dat contract hebben aangeboden.

 

Hoe ik samen met Monique van Beek (senior marketeer & pr) er tegenaan ben gegaan om zoveel mogelijk promotie voor Verloren mensen te genereren, gaf in ieder geval wat dat deel van het uitgeefproces aan dat het de uitgeverij menens was. Nu ervaar ik dat vertrouwen op de manier waarin ik in relatie sta tot allereerst mijn redacteur en uitgever. Ook de andere medewerkers van de uitgeverij spelen hierin een belangrijke rol. Zo zat ik afgelopen vrijdag na de Meet & Greet (wat een hele mooie bijeenkomst was; heerlijk om mensen enthousiast te horen over de boeken die ze lezen) in de trein met Carla de Jong, (hoofd Marketing en Verkoop) en heb met haar de hele reis door (een vol uur) zitten filosoferen over het boekenvak in het algemeen en de uitgeverij in het bijzonder. Zeer interessant in deze tijd waarin niets meer zeker lijkt als het om literatuur uitgeven gaat.

 

Aan Ad van den Kieboom (in het vervolg alleen Ad genoemd; hij moet inmiddels bekend zijn onder mijn volgers) heb ik vandaag die eerst geschreven pagina gestuurd. Zijn reactie daarop, de opmerkingen die hij erbij geschreven heeft, daaruit blijkt hoezeer hij betrokken is bij het schrijfproces van zijn auteurs. Wat heeft die man een empathie met de tekst. Deze combinatie van empathie met tekst lijkt een foutje van mij, maar ik leg deze verbinding heel bewust. Ad wil aardig zijn voor een tekst en dat betekent ook kritisch zijn, want zonder het professionele oog, geen boeken waar alles wat het in zich bergt, ook naar de oppervlakte wordt gehaald. Aardig is degene die de ander doet stralen en dat doen stralen geldt ook voor een roman of verhaal. Je wilt als lezer aangeraakt worden, verlicht. Dat is een van de belangrijkste taken van een schrijver (en zijn redacteur).

 

     

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s