Mirjam Rotenstreich

Welkom op mijn blog.

Ik ben 58 jaar en al 38 jaar met A.F.Th. van der Heijden (Adri). We hadden één kind, een prachtige zoon, Tonio, die op 23 mei 2010 op bijna 22 jarige leeftijd is verongelukt. Adri heeft precies een jaar later, op 23 mei 2011, een requiem over Tonio gepubliceerd met als titel Tonio. Zelf heb ik onlangs het boek ‘Tonio’s blik’ gepubliceerd.  Het grootste deel van de week vul ik met schrijven aan het boek, uit noodzaak: 1. Om te overleven 2. Omdat het datgene is wat ik enkel nog wil in het leven.

Schrijfproces

Om tijdens het lange en ‘eenzame’ schrijfproces toch enig contact met de buitenwereld te hebben, om mijn gedachten die ik over de roman in aanbouw heb te delen, maar ook om andere zaken op een wat luchtige manier te becommentariëren, houd ik op mijn blog een dagboek bij. Wat ik niet had verwacht, maar toch is gekomen: verhalen, herinneringen, beelden, van alles over Tonio. Adri heeft de requiemroman Tonio geschreven, ik was er na bijna vijf jaar aan toe over Tonio te schrijven.

Ik heb een apart blog gemaakt om over Tygo, Tasha & Tonio te schrijven. Tonio heeft honderden foto’s achtergelaten maar die van onze Noorse Boskatten, Tygo & Tasha zijn niet alleen mooi, ik ben in staat om aan de hand van deze twee heerlijke beesten over Tonio te kunnen schrijven. Tygo & Tasha als kapstok om dicht bij mijn jongetje te komen en daar de lezer getuige van te laten zijn. Vanaf dat Tygo & Tasha twee weken oud waren en Tonio en ik ze bij de Cattery gingen opzoeken, heeft Tonio ze met de camera gevolgd.

Advertenties

9 gedachtes over “Mirjam Rotenstreich

  1. Beste Mirjam,

    Op 18 augustus, ruim 7 weken geleden, overleed onze 20-jarige zoon plotseling aan de gevolgen van de meningokokken bacterie sepsis type W.
    We zitten nog middenin het ongeloof, het overleven van de eerste maanden, al geloof ik dat het zo de rest van ons leven zal gaan zijn, ‘overleven’.
    Ik heb net het boek Tonio uit, wat bijzonder, wat heeft Adri dit prachtig geschreven, het is zo pijnlijk herkenbaar… En wat schrok ik en emotioneerde het me toen ik in de epiloog de datum van de dagboekaantekening woensdag 19 mei 1999 las, de geboortedatum van onze prachtige, mooie, lieve zoon Carsten.
    Nu door met Uitverkoren…. Het lezen houdt me een beetje staande….

    Liefs van Marike

    Like

    1. Lieve Marike,

      Ik zou willen dat er geen mensen bijkwamen die het boek ‘Tonio’ nodig hadden, omdat ze zelf hun kind waren verloren. Helaas ligt het niet binnen mijn macht daar over te beslissen. En zo zijn jij en je man ook slachtoffer geworden van het allerwreedste dat een mens kan overkomen. Ik wil jullie natuurlijk heel veel sterkte wensen, maar weet uit eigen ervaring dat deze wens bij veel problemen verlichting kan brengen, maar niet als je kind dood is. Dan helpt namelijk niets. En wat je schrijft, dat je gelooft dat het de rest van je leven zal gaan om overleven: ik kan het vanuit mij bezien helaas alleen maar beamen. Het is nu bijna negeneneenhalf jaar geleden dat Tonio overleed. Alleen de totale chock van de eerste twee jaar is verdwenen, maar verder wordt het er niet makkelijker op, in sommige opzichten zelfs moeilijker. Zo is het heel confronterend voor mij te lezen over de dood van jullie zoon, roept dat weer allelerlei momenten op die wij met Tonio hebben doorgebracht.

      Ik heb Tonio je berichtje aan Adri voorgelezen en hij was ‘blij’ te horen dat je iets aan zijn boek hebt gehad.

      De foto van Tonio op ‘Uitverkoren’ was hem ten voeten uit: een stralend, lief jongetje, net als jullie zoon.

      Zorg er voor elkaar te zijn, meer kan ik jullie niet aanraden.

      Liefs van Mirjam

      Like

  2. Hoi Mirjam,
    Ik geef een boekpresentatie over jouw boeken ‘de stalkster’ en ‘verloren mensen’. Ik heb ook informatie nodig over de schrijfster zelf. Kun je misschien iets vertellen over jouw achtergrond, opleiding, ambities, waarom je het boek hebt geschreven etc. En misschien ook iets over de grootste overeenkomsten en verschillen tussen de boeken qua schrijfstijl etc. Alvast bedankt!
    Groetjes Esther

    Like

  3. lieve Mirjam Rotenstreich,
    Ik heb de film Tonio over jullie zoon drie keer gezien wat een pakkende film!En wat een lieve jongen Tonio!
    Heel veel sterkte en liefs.

    Like

    1. Lieve Roselinde,

      Ik zie nu dat ik helemaal niet gereageerd heb op jpuw lieve berichtje. Alsnog veeel dank! Wat bijzonder dat je de film zo vaak gezien hebt. Hij was afgelopen week op de televisie, maar het lukte mij niet om ernaar te kijken. In de bioscoop ging het net, maar thuis kijken is veel te intiem.

      Veel liefs,

      Mirjam

      Like

  4. Beste Mirjam.

    Wij verloren onze 27 jarige zoon in Januari 2008. Als iemand weet wat zoiets doet aan de ouders, zijn jullie dat. Ik zocht overal hulp, vooral in boeken over verlies aan de dood. Mijn zus (zij woont in Belgie, wij in Zuid Afrika) gaf mij het boek “Tonio”. Dat was het eerste boek waar ik mijn gevoelens beschreven zag. De passages die mij het meeste roerden, staan aangeduid met een kruisje en een hartje. Als ik het moeilijk heb, herlees ik die. Ik wou toen al kontakt opnemen maar wou jullie niet storen.

    In Januari 2013 verloren we een tweede zoon, hij was 28. En het boek was nog eens een hulp. Mijn zus bezorgde mij dan “Uitverkoren”. De eerste paragraaf zegt alles.

    Ik wou “dank U” zeggen voor al jullie hulp in ons moeilijke tijden. Zonder elkaar te kennen, hebben wij een band. Het talent om gevoelens onder woorden te brengen, heeft mij steun gegeven in heel donkere momenten. En mijn hart gaat uit naar jullie, want Tonio is uw zoon.

    Dank U, Adri en Mirjam

    Like

    1. Lieve Marleen,

      Wat een vreselijk drama: twee kinderen verliezen. Hoe is het mogelijk. Het is mogelijk. Wij mensen zijn zo kwetsbaar, al denken we vaak dat het leven maakbaar is: niet dus. Ik wens jullie ontzettend veel kracht toe, want alleen dan kun je (met de kinderen die je hebt overleeft) overleven. Verder kan ik niks voor jullie doen en dat is afschuwelijk. Liefs, Mirjam

      Like

  5. Dear Mirjam Rotenstreich
    I take the liberty to write to you , as on 10.07.2010 , our son is unexpectedly died of a heart attack . Until Today I am unhappy to accept this blow . That’s why I started the blog http://lebenistzufall.wordpress.com/ to write so that I can process my grief and feelings better .

    Through my blog I have been made ​​aware of the book TONIO . Reading , like her husband describes his and your feelings , has impressed me and helped me . I have discovered some similarities in our thinking and experience .

    Due to the self-description of Adri , I assume that he does not keep an email or blog contact. Since I do not know if you speak the German language, I do not know if you and your husband can read my blog.

    I live and work in Switzerland , I’m over 30 years with my wife Marcella married and we are still suffering the loss of our son . Many people tell us that it will get better with time , but this is not true it is just different , you learn to go with the loss to .

    Sincerely and much strength for the future

    Hans Peter Widmer, St. Gallen, Schweiz

    leben-ist-zufall@bluewin.ch

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s