Mirjam Rotenstreich

Welkom op mijn blog.

Ik ben 58 jaar en al 38 jaar met A.F.Th. van der Heijden (Adri). We hadden één kind, een prachtige zoon, Tonio, die op 23 mei 2010 op bijna 22 jarige leeftijd is verongelukt. Adri heeft precies een jaar later, op 23 mei 2011, een requiem over Tonio gepubliceerd met als titel Tonio. Zelf heb ik onlangs het boek ‘Tonio’s blik’ gepubliceerd.  Het grootste deel van de week vul ik met schrijven aan het boek, uit noodzaak: 1. Om te overleven 2. Omdat het datgene is wat ik enkel nog wil in het leven.

Schrijfproces

Om tijdens het lange en ‘eenzame’ schrijfproces toch enig contact met de buitenwereld te hebben, om mijn gedachten die ik over de roman in aanbouw heb te delen, maar ook om andere zaken op een wat luchtige manier te becommentariëren, houd ik op mijn blog een dagboek bij. Wat ik niet had verwacht, maar toch is gekomen: verhalen, herinneringen, beelden, van alles over Tonio. Adri heeft de requiemroman Tonio geschreven, ik was er na bijna vijf jaar aan toe over Tonio te schrijven.

Ik heb een apart blog gemaakt om over Tygo, Tasha & Tonio te schrijven. Tonio heeft honderden foto’s achtergelaten maar die van onze Noorse Boskatten, Tygo & Tasha zijn niet alleen mooi, ik ben in staat om aan de hand van deze twee heerlijke beesten over Tonio te kunnen schrijven. Tygo & Tasha als kapstok om dicht bij mijn jongetje te komen en daar de lezer getuige van te laten zijn. Vanaf dat Tygo & Tasha twee weken oud waren en Tonio en ik ze bij de Cattery gingen opzoeken, heeft Tonio ze met de camera gevolgd.

Advertenties

5 gedachtes over “Mirjam Rotenstreich

  1. lieve Mirjam Rotenstreich,
    Ik heb de film Tonio over jullie zoon drie keer gezien wat een pakkende film!En wat een lieve jongen Tonio!
    Heel veel sterkte en liefs.

    Like

  2. Beste Mirjam.

    Wij verloren onze 27 jarige zoon in Januari 2008. Als iemand weet wat zoiets doet aan de ouders, zijn jullie dat. Ik zocht overal hulp, vooral in boeken over verlies aan de dood. Mijn zus (zij woont in Belgie, wij in Zuid Afrika) gaf mij het boek “Tonio”. Dat was het eerste boek waar ik mijn gevoelens beschreven zag. De passages die mij het meeste roerden, staan aangeduid met een kruisje en een hartje. Als ik het moeilijk heb, herlees ik die. Ik wou toen al kontakt opnemen maar wou jullie niet storen.

    In Januari 2013 verloren we een tweede zoon, hij was 28. En het boek was nog eens een hulp. Mijn zus bezorgde mij dan “Uitverkoren”. De eerste paragraaf zegt alles.

    Ik wou “dank U” zeggen voor al jullie hulp in ons moeilijke tijden. Zonder elkaar te kennen, hebben wij een band. Het talent om gevoelens onder woorden te brengen, heeft mij steun gegeven in heel donkere momenten. En mijn hart gaat uit naar jullie, want Tonio is uw zoon.

    Dank U, Adri en Mirjam

    Like

    1. Lieve Marleen,

      Wat een vreselijk drama: twee kinderen verliezen. Hoe is het mogelijk. Het is mogelijk. Wij mensen zijn zo kwetsbaar, al denken we vaak dat het leven maakbaar is: niet dus. Ik wens jullie ontzettend veel kracht toe, want alleen dan kun je (met de kinderen die je hebt overleeft) overleven. Verder kan ik niks voor jullie doen en dat is afschuwelijk. Liefs, Mirjam

      Like

  3. Dear Mirjam Rotenstreich
    I take the liberty to write to you , as on 10.07.2010 , our son is unexpectedly died of a heart attack . Until Today I am unhappy to accept this blow . That’s why I started the blog http://lebenistzufall.wordpress.com/ to write so that I can process my grief and feelings better .

    Through my blog I have been made ​​aware of the book TONIO . Reading , like her husband describes his and your feelings , has impressed me and helped me . I have discovered some similarities in our thinking and experience .

    Due to the self-description of Adri , I assume that he does not keep an email or blog contact. Since I do not know if you speak the German language, I do not know if you and your husband can read my blog.

    I live and work in Switzerland , I’m over 30 years with my wife Marcella married and we are still suffering the loss of our son . Many people tell us that it will get better with time , but this is not true it is just different , you learn to go with the loss to .

    Sincerely and much strength for the future

    Hans Peter Widmer, St. Gallen, Schweiz

    leben-ist-zufall@bluewin.ch

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s